Gedachten en gedichten 2005

 
 

 

Vrede begint bij jezelf…

 

Kerst, de herdenking van de man die stierf aan het kruis

Hij die wou zeggen: Ik heb liefde voor jullie in mijn huis

Ik neem op me wat jullie fout hebben gedaan

Zodat je op een betere manier verder kunt gaan

Het is niet zomaar een mooi verhaal

Maar daarin zit een moraal

Sta eens stil bij jezelf, wat heb je allemaal gedaan

En hoe ben je door het leven gegaan?

 

Heb je even gedacht aan een ander mens die niks meer heeft

Die alle dagen misschien in kou en honger leeft…

Heb je liefdevol en vergevingsgezind in het leven gestaan

Of heb je je medemens misschien pijn aangedaan?

was je leven alleen maar een feest

Of ben je er voor je medemens ook geweest?

Een mens met misschien veel zorgen of pijn

Konden we daar even lief voor zijn?

Heb je ook wel eens iets gedeeld

Of heeft bezit vergroten alleen in jouw gedachten gespeeld?

Hebben wij iets voor een ander gedaan

Of hebben we alleen aan de zijlijn gestaan?

 

Bijna 2006. Een overdenking van het oude jaar

Zijn wij mensen goed geweest voor elkaar?

Iedere dag is een mogelijkheid voor een nieuwe start

om nog meer te leven vanuit je hart

Wees goed en lief voor elkaar

Dan wordt het voor ieder een prachtig jaar

 

vrede op aarde, voor ieder mens!

 

 

 

Niet alleen aan jezelf te denken

En vaker een ander wat liefde te schenken
 
     
 

Een lichtje voor iedereen

 

Maak kennis met warmte
recht uit het hart,
’t is het licht van de liefde
die ’n mens soms verwart…

Liefde is leven,
of je nu man bent of vrouw,
wat licht wil ik je geven,
want ik hou van jou.

Een licht van vriendschap,
ik schenk het je hier.
Het is je zomaar gegeven
met liefde en plezier


 Dreamer

21 oktober 2005

 

 
     
   

 

Dolende mens


Gevoel diep van binnen,
ik luister, maar hoor niet wat je zegt,
waarom versta ik je niet?
Vertwijfeld kijk ik om me heen
en vraag me weer eens af,
waarom leven zo moeilijk is
en wat de zin is van eindeloos zoeken
in de diepte van het gevoel?

Dolende mens met je vertwijfelde blik
waar ga je naar toe?


Ik ben op zoek... naar mezelf.

 

11 oktober 2005

 

 

 
     
   

 

Liefde 


Ik weet, een lichaam is materie
en je ziel gaat door.
Het lichtje blijft voor eeuwig stralen
ook al gaat je lichaam dood.
 
Toch heb je mensen verloren
en voel je je smart.
Het gemis van knuffels en ‘n lach
of even samen naar de markt.
 
Met een gevoel van verdriet
heb je dagen en soms tijden,
dat het lijkt of alles tegenzit
en je voelt alleen maar lijden.
 
Het verdriet moet plaats maken,
maar door de pijn gaat ‘n hart soms dicht
voor het voelen van die band
en het voelen van het licht.
 
Liefde is iets wonderbaarlijks,
iets wat voor eeuwig bestaat.
Het is die band die na de dood
ook nooit verloren gaat.
 
Al is het leven soms een hel
en raak je alles kwijt,
toch is altijd een ding zeker:
het is de liefde die blijft…

 Dreamer

9 september 2005

 

 
     
 

 

Sterven en herboren worden

 

En elke dag weer voel ik

een sterven en herboren worden.

De strijd van het gevoel.

'n Traan die verandert in een lach

 

Hoe diep een dal ook wezen mag,

hoger is de berg

 

21 juli 2005

 

 
 
   

Spiegel van de tijd

 

In jouw ogen zag ik de pijn

die ik ooit gevoeld heb.

Jouw tranen waren ooit mijn tranen

die ik niet meer bereiken kon.

Gevoel vervaagd door de tijd,

waar ben je gebleven..?

 

Bevroren, sudderend...

Ergens onbereikbaar in de diepte,

totdat het verlicht wordt

en de zon erop gaat schijnen.

Het sudderen koken wordt,

zodat de put zich weer opent

en ik mijn reis weer voort kan zetten.

 

Stilstaande modderpoel,

daar onder in die put.

Troebel en duister,

wortel geschoten...

Ooit zal er een lotus bloeien,

vanuit de bagger

ontstaat schoonheid

 

Bedankt!

12 april 2005

 
 
 

Keuzes

 

Mijn leven is mijn leven.

Alleen ik ben hier verantwoordelijk voor.

De keuzes die ik maak zijn voor mezelf.

Maak ik de verkeerde keuze,

dan ben ik degene die verantwoordelijk is

voor de gevolgen.

Iedereen kan fouten maken,

maar daaruit kun je leren,

als je maar wilt,

omdat de verantwoording bij jezelf ligt.

 

3 april 2005

 
 
 

Voor mijn beste vrienden

 

 Liefde, vriendschap,

ontvangen en geven,

dat geeft een diepe zin

aan heel mijn leven.

 

Is het nu 'n gezellig dagje,

of een met een traan...

Vriendschap geeft je kracht

en samen kun je alles aan.

 

Als het nodig is,

en op ieder uur,

ben ik er ten alle tijden.

Voor jullie ga ik door het vuur.

 

19 februari 2005

 
 
 

                                                                            

                                                 De zevende hemel...                                            

 

De zevende hemel ging voor mij open

                    en verlichtte mijn verdriet                          

                                en ook al zijn er wolken,                        

vandaag stoort het me niet.

 

                                       Ik zie alleen de bloemen                                            

                      en voel een nieuwe start               

Voel het wonder van de liefde

in het diepste van mijn hart...

 

                                        22 januari 2005                                            

 
 
 

Overleven

 

Niets dan pijn was in mijn hart,

maar ik voelde het niet meer.

Niet meer bij machte om écht te leven

en als een robot ging ik door.

Werken, eten, slapen, op automatische piloot.

Dood aan het gaan van binnen

en aan het uiterlijke overgegeven.

 

Ik was alleen maar aan het overleven...

 

Mijn hart was vol en toch was het leeg.

Ik kon niet meer voelen,

ik kon er niet meer bij.

Verstopt achter vermoeidheid en kou

en mijn gevoel zat verborgen,

ergens diep van binnen in mij...

 

5 januari 2005

 
 
 

 

Heb vertrouwen

 

Heb vertrouwen, het ratelt continue door mijn hoofd.

Ik voel het niet, maar ik weet nog dat het er is, als ik logisch nadenk.

Maar meteen gaan gebeurtenissen door mijn gedachten.

Het logische is weer gaan wankelen...

Onzekerheid? Angst?

 

Is het alleen maar onzekerheid?

Of is het de angst nog meer kwijt te raken dan er al niet meer is?

Bang voor nog meer pijn.

 

Maar toch blijft het ratelen...

HEB VERTROUWEN, maar waarin?

Het goede? Waarom voel ik het dan niet?

Hoe kan ik vertrouwen hebben?

En waarom maakt het me dan zo onzeker?

Ik zit en luister vertwijfeld naar het geratel...

Kan ik nog vertrouwen hebben?

 

(Flarden uit een oud gedichtje)

1 januari 2005