Gedichten en gedachten 1992 t/m 1994

 

’n Gevoel

 

Daar waar alles wat duister is

ook licht blijkt te zijn.

En ik van iemand kan houden

waar ik mee overhoop lig.

Wat klein is, is groot.

Wat uiteen ligt, valt samen.

Jij bent mij en ik ben jij

en toch zijn we zo uniek…

Ik voel mezelf

en ik voel mezelf niet.

Gewoon opgelost

Als een korrel zand in de woestijn.

Waar is het begin

waar is het eind.

Alleen is samen en

samen is toch alleen.

 

11 augustus 1994

 

 

 

 

Middenweg

 

Oh, grote warmte,

Oh, grote kou,

Jij bent het

Waarvan ik hou.

Want zonder jou

Was er geen lauw…

 

 

 

 

 

20 juli 1994

 

 

Diepste kracht

 

Uit de krachtigste diepte

Komt de diepste kracht voort…

En vanuit die diepste kracht

Belandt je weer

In de krachtigste diepte

 

 21 juni 1994

 

 

Een-Saam

Ik voel.
Jij voelt.
Wij voelen.
Samen
en toch
Al
Een...

Eén-Saam

 

 

21 juni 1994

 

 

Pijn - gevoelig

 

Pijn werd gedacht

En de telefoon ging over

De gedachte werd tastbaar

En pijn realiteit.

Een nieuw begrip ontstond bij mij:

“Gedachtepijn”.

Dergelijke begrippen bestaan al

De gedachte alleen al maakt je koud

(figuurlijk gesproken natuurlijk)

Zo ontstaat de levende dode

Ik moet er niet aan denken… Ironisch hè?

 

 

15 januari 1993

 

Uittreding
 

 


De rust in mijn lichaam


De stilte in mijn geest


De warmte van mijn ziel


De kracht van mijn wezen

 

 

 
Ik ben


Eén met mezelf


Gelukkig..

 

 

 

 

 

juni 1994

 

De weg

 


De weg is lang


en hard,


maar de kracht


reikt ver.


Verder dan ik ooit


had gedacht...

 

 

 

2 november 1993

 

Stilte

   

Er zijn geen woorden meer nodig

Geen gevecht meer.

Alleen je ogen

Die me zeggen dat je moe bent

En dat het pijn doet

Om ons achter te moeten laten.

Wat kun je veel vertellen

met je ogen.

 

Mijn moeder

11 mei 1992  

 

Pagina bijgewerkt op 01-10-2005